قوانین جالب کره شمالی!! حتما بخوانید

بین کشورهای جهان، کره شمالی یکی از سرزمین های پر رمز و راز به حساب می آید؛ کشوری که اخبار و گزارش های رسیده از آن بسیار محدود است. شاید به همین خاطر است که خیلی ها با شیندن معدود اخبار رسیده از این کشور، از قوانین عجیب حاکم بر آن اظهار تعجب می کنند. درهرحال ارتباط محدود کره شمالی با دیگر کشورهای جهان و در نتیجه منزوی بودن مردم آن، این کشور را برای بسیاری از مردم دنیا به سرزمینی اسرارآمیز با هزاران حقیقت پنهان تبدیل کرده است. فرار بازیکنان تیم فوتبال کره شمالی در جام جهانی، بار دیگر بازار شایعات درباره این کشور را داغ کرده و حالا همه می خواهند بدانند در کره اعجاب انگیز چه می گذرد.

به گزارش سایت گروه مجلات همشهری، با وجود اینکه طبیعت کره شمالی بسیار زیبا و دل انگیز است و تنوع آب و هوایی شگفت انگیزی دارد اما مردم این کشور در هر نقطه از این سرزمین که روزگار می گذرانند باید تا آخر عمر همان جا بمانند و حق خروج از منطقه محل سکونت خود را ندارند و اگر زمانی هوای سفر به سرشان بزند یا بخواهند برای کاری از روستا یا شهر خود خارج شوند، حتما باید اجازه حکومتی داشته باشند، در غیر این صورت قانون را شکسته اند و مجازات خواهند شد.

برای دیدن این قوانین برو به ادامه مطلب

LOveTarin.com

حتما بخون جالبه

قوانین حاکم بر کره شمالی تمامی جوانب زندگی مردم را تحت کنترل قرارداده و بر تمامی بخش های زندگی شان به نوعی تاثیر گذاشته است. تقریبا ۵۰ سال است که مردم کره شمالی صبح ها با نواختن صدای شیپوری که راس ساعت شش به صدا درمی آید و از طریق بلندگو در تمام مناطق پخش می شود از خواب بیدار می شوند. آنها موظف هستند پیش از شروع کار روزانه، در مقابل مجسمه کیم ایل جونگ و پدر او ادای احترام کرده و سر تعظیم فرود آورند. همه مردم کره شمالی موظف هستند با لباس های رسمی خاص از منزل خارج شوند یا علامت مخصوصی روی لباس داشته باشند تا وزارت اطلاعات و امنیت این کشور از اینکه چه افرادی در حال عبور و مرور هستند، آگاهی کامل داشته باشد؛ البته کار به همین جا ختم نمی شود و آنها باید پس از رسیدن به محل کار ده دقیقه ای را هم باید وقت بگذارند و به سخنرانی های مافوق خود گوش دهند و پس از آن پنج دقیقه علیه دشمنانشان شعار بدهند. پس از انجام تمامی این کارها تازه نوبت آغاز فعالیت روزانه می شود و آنها می توانند کار خود را شروع کنند.

در پیونگ یانگ، پایتخت کره شمالی، هر دو ساعت یک بار از بلندگوهایی که صدای بسیار قوی ای دارند در گوشه گوشه شهر مارش نظامی پخش می شود تا قدرت ژنرال های این کشور به رخ همه کشیده شود. آنها بنا بر عادتی دیرینه کیم جونگ ایل، رهبر کشور خود را ژنرال صدا می زنند؛ البته دادن چنین لقبی به او چندان هم بیراه نیست چراکه خدمت سربازی اجباری در این کشور گاهی به ده سال هم می رسد.

مردم این کشور برای رفتن به محل کار خود حق استفاده از خودرو را ندارند و معمولا با دوچرخه رفت و آمد می کنند. استفاده از خودرو تنها مختص به بالا رتبه های نظامی این کشور است. پس از پایان کار و فعالیت روزانه، شب**ها ساعت نه در سراسر کره شمالی خاموشی زده می شود و به این ترتیب مردم خود را برای یک روز کاری دیگر آماده می کنند. نکته عجیب دیگر این است که در کره شمالی هیچ خانواده ای حق خواب دیدن ندارد و اگر پدر و مادری صبح از خواب بیدار بشوند و خوابی را که شب قبل دیده اند تعریف کنند، فرزند آنها موظف است تا علاوه بر خوابی که والدینش دیده اند خواب خود را هم به نماینده وزارت اطلاعات و امنیت کشور که در کلاس*شان حضور دارد، گزارش دهد.

در کره*شمالی هیچ رسانه خصوصی دیده نمی شود و ۱۲ روزنامه و ۲۰ نشریه موجود در این کشور کاملا تحت نظر دولت هستند و بی آنکه خبرنگاری وظیفه تهیه گزارش ها را برعهده داشته باشد، مطالب آنها را خبرهایی تشکیل می*دهد که هر روز از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت و دقیقا همان اطلاعات بدون کوچک*ترین تغییری منتشر می شود؛ در تمام رسانه های کره شمالی، انتشار هرگونه خبر ناخوشایند در مورد کره*شمالی در همه زمینه ها از سیاسی و اجتماعی گرفته تا اقتصادی و فرهنگی به شدت ممنوع است.
با توجه به اینکه دولت مسؤول آذوقه رسانی و تهیه مواد لازم به صورت کوپنی در کره شمالی است، درآمد ماهانه مردم بسیار ناچیز است؛ در بیشتر موارد هم نه کمک های دولت و نه درآمد مردم کفاف مایحتاج و نیازهای اولیه آنها را نمی*دهد و فقر و قحطی بر بسیاری از خانواده*های این کشور حاکم شده و سالانه چندین هزار نفر از آنها به دلیل گرسنگی جان می*دهند.

دولت کره*شمالی با وجود نیازهای شدیدی که به کمک های غذایی دیگر کشورها دارد اما به خاطر اینکه معتقد است این غذاها روی طرز فکر مردم اثرات سوء دارد و برای اینکه از آلودگی فرهنگی که نتیجه مصرف این غذاهاست در امان بماند، از پذیرفتن آن سر باز می زند. شدت قحطی و گرسنگی در این کشور به حدی  است که سازمان تغذیه جهانی وابسته به سازمان ملل در این باره به شدت هشدار داده است.

مسؤولان این کشور نه تنها از پذیرفتن هرگونه کمک امتناع می کنند بلکه ورود هرگونه خبرنگار و عکاس را هم به کره شمالی ممنوع کرده اند؛ البته نه تنها ورود اصحاب رسانه به این کشور ممنوع است بلکه خروج شهروندان کره ای هم از کشورشان به شدت کنترل می شود و اگر شخصی بخواهد به دنیای بیرون از کره قدم بگذارد به عنوان عامل دشمن دستگیر می شود؛ این قانون آنقدر سختگیرانه در این کشور به اجرا درمی آید که اگر فردی حتی از طریق تلفن با خارج از کشور تماس برقرار کند، ممکن است سرنوشتی جز مرگ و تیرباران در انتظارش نباشد؛ به عنوان مثال در ماه مارس امسال یک شهروند کره*شمالی که در یکی از شرکت*های نظامی کره شمالی مشغول به کار بود با تلفن همراه خود با یکی از دوستانش که در سال ۲۰۰۱ به سئول پایتخت کره*جنوبی گریخته بود، تماس گرفت و در مورد قیمت برنج و شرایط زندگی در کره*شمالی با او صحبت کرد؛ این کار او از طرف دولت تخطی از قوانین تلقی شد و در نتیجه حکمی جز اعدام برای او صادر نشد.

این درحالی است که مدتی بعد خبرگزاری یون هاپ، مرگ فرد خاطی به نام جونگ را تایید کرد و گفت این شهروند اولین فرد در کره شمالی است که به دلیل تماس با خارج از کشور اعدام شده، اما جزئیات بیشتری از این ماجرا منتشر نکرد.

در کره شمالی فقط یک شرکت مخابراتی تلفن همراه که منطقه پایتخت، پیونگ یانگ، را پوشش می دهد مشغول به فعالیت است. مشترکان این شرکت مخابراتی حق استفاده از خدمات این شرکت برای تماس با خارج را ندارند. در نتیجه بسیاری از شهروندان کره شمالی برای تماس با بستگان و اقوام خود که در خارج از این کشور زندگی می کنند از تلفن*های همراهی که به طور غیرقانونی از چین به کره شمالی وارد شده اند، استفاده می*کنند.

قوانین سخت ازدواج

اگر پسر و دختری در کره شمالی قصد ازدواج با یکدیگر را داشته باشند، رضایت خانواده آنها هیچ نقشی در این ازدواج ندارد بلکه این وزارت اطلاعات و امنیت این کشور است که صلاحیت ازدواج این دو نفر را صادر می کند. به این ترتیب که هم پسر و هم دختر باید یک گزارش کامل از نحوه آشنایی، میزان علاقه، علت آشنایی و … را به وزارت امنیت ارائه بدهند. پس از این مرحله و بررسی های لازم و شناسایی تمامی اقوام دختر و پسر برای آنها قرار مصاحبه صادر می شود و پس از حضور دختر و پسر و پاسخ دادن به سوال های خاص اگر مورد مشکوکی دیده نشود، اجازه ازدواج آنها صادر می شود.

با تمام این تفاسیر مردم کره شمالی از زندگی خود ناراضی نیستند و معتقدند خوشبخت ترین انسان های روی زمین هستند.

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

مطالب مرتبط با موضوع این پست..!

• توصیه طلایی و جالب برای متولدین هرماه
• مسجدی که نماز خواندن در آن ممنوع است
• نامه ای به خدا
• مخ زنی یا پیشنهاد؟؟؟ (نظرتون چیه؟؟؟)
• ترجمه کتیبه های هخامنشی
• ۱۲ خدای یونان
• تفاوت بین پسرا و دخترا …
• ملکه‌ای که می‌خواست نسل مردان را از روی زمین بردارد
• جالب ترین مسابقات در دنیا
• هر مرد باید ۴ زن داشته باشد!